Gras

Als je hier geraakt bent, weet je het al, maar we gaan dus bouwen en niet verbouwen. Ook voor ons een hele verrassing.

We waren eerder toevallig eens een avond wat aan het rondneuzen voor bouwgronden, maar altijd wel te klein, te veel lawaai, slechte oriëntatie, te duur, ... En dan 's anderendaags een mail van mama met de gouden tip. Pas online, vlakbij, tuin op het zuid-westen, open bebouwing, betaalbaar (da's relatief natuurlijk als je over bouwgrond spreekt ;-)). Ook een collega die vlakbij de grond woont wist niet direct een addertje te vinden.

Meteen bellen, langsgaan, optie nemen, afspraak maken met de bank, een heel weekend tekenen en rekenen, gaan kijken (niet onbelangrijk!), beslissen dat we niet mogen wachten op de bank met toezeggen, een hele maandag bellen en ons ergeren aan het antwoordapparaat, de eerste zijn. Phew. Voor de grootste beslissingen krijg je het minste tijd, er waren al 5 wachtenden na ons.

Maar hij is dus gekocht (door ons :-)) en we zijn stilaan aan het bekomen. Na 4,5 jaar rustig nadenken over verbouwingen die we zouden beginnen over nog eens zo'n 4 jaar, zitten we plots in een stroomversnelling. De champagne hebben we gehad. Het eerste gesprek met een architect is ook al achter de rug, een tweede architect zien we morgen. De eerste ideeën zijn al geschetst, de tafel ligt vol met boeken en tijdschriften over wonen.

Voorlopig staat er nog gras, maar over een jaar of twee een huis en zes mensen die er zich hopelijk thuis voelen. Vreemd en moeilijk voor te stellen hoe het er zal uitzien, hoe het zal zijn. Gelukkig zijn de kinderen al volop aan het oefenen om een handje te helpen. Het reilen en zeilen zullen jullie alvast hier kunnen volgen.